"Гахай"-нд хайртай гэр бүл

Хоёулаа хөгжлийн бэрхшээлтэй ч хийж бүтээх хүсэл эрмэлзлээр дүүрэн гэдгийг гэр, хашаа, ажлын байраар дүүрэн гахай, хүүхэд багачуудын үзэх дуртай “Пороро” хүүхэлдэйн киноны баатрууд, нохой, туулай, чандгийг хийж буйгаас харж болохоор. Өрхийн тэргүүн Д.Эрдэнэбаяр 1998 онд амьдрал ахуйгаа дээшлүүлэхээр алс хол Солонгосыг зорьж, жилийн турш ажилласан ч харамсалтайгаар үйлдвэрийн осолд орж гаргүй болоод буцаж иржээ.

Бяцхан үрсийн дотны туслах “JESO BABY”

Хүүдээ зориулж хийсэн бүтээл нь өнөөдөр олон хүүхдийн байнгын хэрэглээ болжээ. Энэ нь ээжүүд хүүхдээ нярай байхаас нь эхэлж чанартай бүтээгдэхүүн хэрэглэж эхэлснийг илтгэж байгаа юм. Нөгөөтэйгүүр хятадаас орж ирсэн хүүхдийн биед харшил өгч, будаг гардаг элдэв янзын соосгоны зүүлт болон хаздаг тоглоомыг халах эхлэл гэж хэлж болно.

13-тай нэхмэлчин охин

Утсыг хувцас болгоно гэдэг урлах гайхамшиг юм. Нэхэх аргачлал, схем бүрийг нэгбүрчлэн сурчихаад 13-хан насандаа ажлын амтанд орж, “Би зөндөө алдаа гаргадаг байсан. Алдаан дээрээ суралцаж дахин засаж, сайжруулж бүр илүү гоё болгохыг хичээдэг” хэмээх хэдхэн үгийг сонсоод хайрлаж, бахархах сэтгэгдэл төрсөн юм.

Үндэсний өв соёлоо сийлбэрт дархалсан бүсгүй

Сийлбэр нь баргийн хүний хийгээд байх ажил биш. Зураг зурах эсвэл компьютерийн программ ашиглаж фотошоп дээр ажиллахаас тэс өөр. Бүгдийг гараар нэг бүрчлэн ухаж, засвар зай бүхнийг сийлдэг учраас тухайн хүнээсээ ур дүй шаардана. Ур дүй, уран сэтгэмж, торгон мэдрэмж, зурах авьяас зэргийг хослуулж байж сийлбэр хийнэ. Багаж зэвсэгтэй ажилладаг болохоор анхаарал болгоомж цаг тутамд шаарддаг ажээ.

Охиндоо зориулж оёсноос эхлэлтэй "Моelluex brand”

Хүүхдээ төрүүлж, гэртээ байх хугацаандаа “Хувцасныхаа онгорхой цоорхойг оёх машин авъя” гэж ээждээ хэлснээр хуучны “Juке” хэмээх орос хөл машин худалдаж авахад хүргэсэн байна. Энэ нь түүний өөртөө төдийгүй өнөөдөр бий болгосон “Моelluex brand”-ын өнгө төрхийг тодорхойлоход томоохон хөрөнгө оруулалт болжээ.

36 жилийн туршлага шингэсэн ааруулан чихэр

“Одоогоор нэг төрлийн ааруулан чихэр гаргаж байна. Чихрийн орцонд аарц, хөх тарианы гурил, элсэн чихэр, чихрийн хүчил ордог. Амтаны хэрэгцээг хангахаас гадна өег сайхан орцтой тул хоолыг орлох бүрэн боломжтой. Цаашид нэр төрлөө нэмэгдүүлж, байгалийн бүтээгдэхүүн болох жимсний орц найрлагтайг гаргана” гэдгийг Х.Тамара гуай хэлсэн юм.

Гэр хороололд “тансаг” амьдарч болдгийг харуулсан гэр бүл

Хөдөлмөрч хүний хөлс урсаж, хүмүүний амьдралд сайхан түүхийг бүтээж чаддаг. Үүнийг гэрчлэх мэт нэгэн гэр бүлийн түүхийг хүргэж байна. Учир нь, улс орны хөгжлийн хэрээр, нийгмээс алсрах болсон гэр хороололд тав тухтай, тохилог орчинд амьдрах боломжийг үйлдлээрээ харуулсан гэр бүл бол Б.Баяндэлгэрийнх. Хэдий гэр хороололд ч, гэртээ “ресторан”-д амьдарч байгаа мэт гэрээ тохижуулсан болохоор тэднийг онцолсон хэрэг. Анхнаасаа орон сууцанд амьдрах сонирхолгүй байсан хосууд өөрсдийн өмчлөлийн газартаа 2009 онд хоёр давхар байшин барьжээ. Хоёр давхрынхаа дотор талд монгол гэр барих содон санааг өрхийн тэргүүн гаргасан гэнэ. Нэг давхар нь орчин үеийн хэв загвар бүхий классик тохижилттой. Өнгөрсөн намар засвар хийж одоогийн өнгө төрхөө олжээ.10 гаруй жилийн хөдөлмөрийн үр шимээр өнөөдөр ийм тохилог байшинд амьдарч байгаа аж.

Үндэсний үйлдвэрлэлд өнгө нэмсэн "АTTILA"

“Эгч маань “Алийн болгон аяга таваг угаах вэ дээ. Чамд оёх ур дүй байна уу” гэхэд “Заагаад өгвөл сурмаар байна” хэмээн хариуд нь хэлжээ. Ийнхүү эгч Сарантуяагийнхаа зааварласны дагуу сүлжмэл хувцсыг хэрхэн оёх, машин дээр ажиллахыг сурчээ. Хэдэн өдөр оролдож байж өөртөө цамц оёчихоод бөөн баяр гэртээ харьж байсан нь Б.Алтанцэцэгийн хамгийн гэгээхэн дурсамжийн нэг.

Дарьганга хийцийг түүчээлэгч

Тэрбээр өдгөө Багануурт дүүрэгт суурьшиж, хашаандаа байх байшингаа үйлдвэрийн байр болгон ашиглаж байна. Ажлыг эхлүүлж, тууштай үргэлжлүүлэх чухал ч орон нутагт ЖДҮ эрхэлхэд олон садаа бэрхшээл тулгардаг. Багаж нь шатчихлаа гэхэд дүүрэгт нь засах газар, зарах дэлгүүр ч байхгүй. Улаанбаатар руу орж ирэхээс өөр сонголт түүнд байдаггүй. Түүхий эд, материалаа хотоос л худалдаж авч, зөөвөрлөдөг байна. “Ажил хийж байгаа хүн аргыг олчихдог юм даа” хэмээн хэлж, модоо харуулдав. Тэрбээр авдар хийхээр ийн модоо харуулдаж сууна. “Айлын хойморт миний хийсэн бүтээл болох бурхны гуу, авдар, ширээ заларч байхыг харахаар сэтгэлд сайхан санагддаг. Бурхандаа мөргөж тахилаа засаад цай идээнийхээ дээжийг хийж өргөнө. Буянтай сайхан ажил хийж байна л гэж боддог” гэв.

Бялуугаар хүүхэлдэйн киноны баатар урлагч

Бяцхан багачуудын үзэх дуртай “Пороро” хүүхэлдэйн киноны баатруудын дүрсийг л гэхэд нэг бүрчлэн хийдэг гэнэ. Хоол хүнс гэхээсээ илүү урлаг болтлоо хөгжсөн бялууг хийхэд гарын ур дүй, зурах авьяас мэдрэмж шаардагдах нь мэдээж. Хүмүүс бялуу хийх амархан, хэвэнд цутгаад л хийчихнэ гэж боддог бол эндүүрэл. Хэвэнд оруулна гэсэн ойлголт байхгүй. Захиалагч ямар бялуу хийлгэхийг хүснэ, яг л хүссэн загварынх нь бялууг хугацаа алдахгүй хийж өгөх шаардлага гардаг аж. Барбиг л гэхэд их бие, гар хөл, үс, нүд, хамар, ам, чих, даашинз гээд бүгдийг нь нэг бүрчлэн гараар хийдэг байна.